چند وقتی است
پشت بازارچه، زير گذر
دوره گردی "دلتنگی" می فروشد:
سطری سه قران با قاب خاتم،
ارزانتر با قاب چوبی يا طلایی.
خط نستعلیق، جنس اعلا ..

 

گاهگاهی
رهگذری می آید،
نگاهی می کند، می پسندد،
چانه می زند و ارزانتر می برد.
می رود کنج دیوار اتاقش می آویزد
و شاید حتی زیر لب - هرازگاهی - زمزمه ای می کند.

 

دلتنگی ها را می برند:
سطری سه قران،
سطری دو قران،
و "دلی تنگ" را بر جای می گذارند...

 

راستی میدانی این روزها
- مرحم دل تنگ -
"واژه ای" چند؟