سپید
گاه
شب ها
که ماه
در ژرفنای نگاهم
می بارد
من فکر می کنم
که شعر
دلش تنگ شده است
قافیه هایش را بر می دارم
ردیف به ردیف
از وزنش می کاهم
تا سبکبال
به نسیمی از خیال
با من اوج گیرد
+ نوشته شده در جمعه پنجم اسفند ۱۳۹۰ ساعت 16:31 توسط سعیده
|