چه رسم جالبی است...

 

محبتت را می گذارند پای احتیاجت

صداقتت را می گذارند پای سادگیت

سکوتت را میگذارند پای نفهمیت

نگرانی ات را میگذارند پای تنهاییت

و وفاداریت را پای بی کسی ات!

وآنقدر تکرار میکنند که خودت باورت میشود:

تنهایی و محتاجی و بی کس...