دلگیرم از این دنیای غریب                     مانده ام حال با حالی قریب

تنها و بی کس مانده ام                            من همان حامد واحدم

دلگیر از هرچه بود و هست                       دل گیر از اهل دنیا.بس

دل خون تر از همیشه                         که بی کس تر از من نمیشه

من بی کس و تنها شدم                          من جاهل و رمال شدم

من بی کس دنیا شدم                          من بی خیال آنان شدم

می خواهم بگیرم دست تو را                     تا که ببوسم روی تو

آری من تو را دوست دارم                چون تنهام تو را دوست دارم

پس مرا به دوستی خود بپذیر          تا که شویم سنگ صبور هم

تو دردهایت را به من گو                      من دردهایم را به تو گویم

تو قلبت را به من ده                             و من قلبم را به تو دهم

اگر خواهی با من شوی                       نامت را به من ده همین

اسمت را در نظرها یادداشت کن          و بعد برو خدا را ستایش کن

که مرا با تو زوج کرده است                که مرا با تو آشنا کرده است