درست یا غلط؟
نمیدانم. دل من آموخت،
شکستنش را به سرعت لبخندی فراموش کند.
پا نخواهم داد به این کدورت خاموش که آبستن فاصله مان روزگار میگذارند. نادیده ماندن هایم را ورق میکنم تا میزنم
و به باد می سپارم ، باشد که باران یادآور اشک هایم شود.
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم مرداد ۱۳۸۹ ساعت 10:36 توسط سعیده
|